۲۵۸۱۰ مطلب
گزارشها از آکسیوس و منابع دیگر نشان میدهد واشنگتن و تهران در آستانه توافق چارچوبی برای کاهش تنشها قرار دارند، هرچند اختلافات مهمی باقی است. سه مانع اصلی شامل بیاعتمادی عمیق، سازوکار نظارت و سرنوشت ذخایر اورانیوم غنیشده است. پیشنهادهای متضاد درباره مدت تعلیق برنامه هستهای و نقش میانجیها در حال بررسی است. همزمان، تحرکات دیپلماتیک، تماسهای پشتپرده و ادعای پیشرفت مذاکرات ادامه دارد، اما تحلیلگران مسیر توافق را همچنان پیچیده و شکننده میدانند.
تنش میان ایران و آمریکا بر سر تنگه هرمز و مذاکرات هستهای به مرحلهای حساس رسیده است. ایران با حفظ توان موشکی، حمایت خارجی و فشار بر بازار انرژی موقعیت خود را تقویت کرده و همزمان آمریکا با سیاستهای سختگیرانه به دنبال مهار کامل آن است. اختلاف در مذاکرات، نقش اسرائیل و شکست نسبی دیپلماسی، بحران را تشدید کرده است. افزایش قیمت نفت و گسترش تنش به منطقه، خطر درگیری گسترده و فرسایش سیاسی ترامپ را نیز افزایش داده است.
گفتوگوهای ایران و آمریکا بدون پیشرفت مشخص پایان یافته و شکاف مواضع همچنان عمیق است. محور اصلی اختلاف، تنگه هرمز و نقش آن در معادلات فشار و بازدارندگی است؛ جایی که ایران با توان اختلال در کشتیرانی، اهرم تازهای کسب کرده و آمریکا در پی مهار آن با محاصره متقابل است. هر دو به دنبال خروج از بحراناند، اما توافق همچنان دشوار باقی مانده است.
در پی حملات آمریکا و اسرائیل به ایران 384 نفر به شهادت رسیدند. در عین حال 4374 واحد مسکونی نیز تخریب شدند
کی استارمر، نخست وزیر انگلستان گفت: در برابر فشار ترامپ برای کمک علیه ایران تسلیم نمیشوم؛ پیوستن به این جنگ به نفع ملی ما نیست.
در تماس تلفنی میان امیر قطر، و رئیسجمهور آمریکا، آخرین تحولات منطقهای و بینالمللی در شرایط افزایش تنشها بررسی شد.
وزیر امور خارجه ایران با اشاره به اینکه ناامنی ایجاد شده در تنگه هرمز نتیجه مستقیم جنگ تحمیلی آمریکا و اسرائیل علیه ایران است، بر ضرورت اتخاذ رویکردی مسئولانه از سوی همه دولتها برای جلوگیری از پیچیدهتر شدن وضعیت موجود تاکید کرد.
معاون سیاسی سپاه، با اشاره به شکست های راهبردی آمریکا و پیروزی های راهبردی ایران در جنگ رمضان، گفت: ترامپ دست به محاصره دریایی ایران زده تا فشار بر کشور را زیاد کند، اما نمی داند که ایران کشوری تحریم ناپذیر است.
حید داهویی و آرش رییس نژاد نوشتند: آنچه در خلیج فارس رخ داد، صرفاً یک درگیری منطقهای با خسارات جانبی به اقتصاد دیجیتال نبود. بلکه پردهبرداری از یک محاسبه غلط راهبردی بود که مدتها پیش از جنگ شکل گرفته بود: این فرض که میتوان در مناقشهخیزترین گذرگاه جهان، ستون فقرات عصر هوش مصنوعی را بنا کرد. این باور که سرمایه میتواند جای تحلیل تهدید را بگیرد، نه فقط درکی نادرست از فناوری، بلکه بدفهمیِ واقعیتهای بنیادین جغرافیا بود.
